புதைபடிவங்கள் எப்படி உருவாகின்றன?

முதலில் இறப்பு, பிறகு காலத்துடன் ஒரு போட்டி!

ஒரு விலங்கு இறந்த பிறகு அதன் சதையும் மற்ற மென்மையான பகுதிகளும் பொதுவாக அழுகிவிடும்; அல்லது மற்ற விலங்குகளுக்கு உணவாகிவிடும். எலும்புகள், பற்கள், ஓடுகள் போன்ற கடினமான பகுதிகள் நீண்ட காலம் தாக்குப்பிடிக்கலாம்.

மணலோ சேறோ வண்டலோ எச்சங்களை விரைவாக மூடினால், அவை பாதுகாக்கப்படும் வாய்ப்பு கூடும். எது எவ்வளவு விரைவில் அழியும் என்பது சூழலைப் பொறுத்தது. புதைந்த எல்லா விலங்குகளும் புதைபடிவமாவதில்லை.

எலும்பின் நுண்துளைகளில் கனிமங்கள் படிகின்றன

எச்சங்களின் மேல் புதிய வண்டல் அடுக்குகள் படியலாம்; காலப்போக்கில் அவை இறுகிப் பாறையாகின்றன. நீரில் கரைந்த கனிமங்கள் எலும்பின் சிறிய துளைகளுக்குள் படிந்து அதன் அமைப்பைப் பாதுகாக்கலாம். சில நேரம் எலும்பின் அசல் பொருளின் இடத்தையே கனிமங்கள் பிடித்துக்கொள்கின்றன.

சில எச்சங்கள் முழுவதும் கரைந்து, அவற்றின் வடிவத்தில் ஒரு வெற்றிடத்தை விட்டுச் செல்கின்றன. அந்த இடத்தில் வேறு பொருள் நிரம்பினால், அச்சில் வார்த்தது போன்ற புதைபடிவம் உருவாகலாம். கனமாக இருக்கிறது, தட்டினால் கல் போல ஒலிக்கிறது என்பதை மட்டும் வைத்து ஒன்றைப் புதைபடிவம் என்று சொல்லிவிட முடியாது.

எலும்புகள் மட்டுமல்ல, இன்னும் பல!

புதைபடிவம் என்றால் எலும்பு மட்டும்தான் என்று நினைக்காதே; காலடித் தடங்களும் புதைபடிவங்களே. ஒரு டைனோசர் ஈரச் சேற்றில் நடந்து போகிறது. அந்தத் தடம் காய்ந்து, அதன் மேல் மணல் மூடுகிறது. காலப்போக்கில் அந்தக் காலடித் தடமே பாறையாகிவிடுகிறது. முட்டைகளும் கூடுகளும்கூடப் புதைபடிவங்களாகக் கிடைக்கின்றன.

நம் தளத்தில் உள்ள மையாசரா சுமார் 9 மீட்டர் நீளம், சுமார் 3 டன் எடை. அது சுமார் 8 கோடி முதல் 7 கோடியே 50 லட்சம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வரை வாழ்ந்தது. அதன் புதைபடிவங்கள் கூடுகளோடும் குஞ்சுகளோடும் கிடைத்தன. தொடை எலும்பு மட்டுமல்ல, ஒரு டைனோசரின் வீடும் குடும்பமுமே கல்லில் பதிந்திருக்கிறது!

அதேபோல, அரை மீட்டர் நீளமுள்ள ஆர்க்கியோப்டெரிக்ஸின் இறகுகள் மெல்லிய சுண்ணாம்புக்கல் பாறையில் அச்சாகப் பதிந்திருந்தன. அந்தப் பாறைப் பலகை கிடைக்காமல் போயிருந்தால், அதன் அழகிய சிறகுகளை நாம் பார்த்திருக்கவே முடியாது.

புதைபடிவங்கள் ஏன் இவ்வளவு அரிது?

எச்சங்கள் பாதுகாக்கப்பட அதற்கு ஏற்ற சூழல் வேண்டும். விரைவாகப் புதைவது உதவலாம். ஆனால் பின்னால் அந்தப் பாறைகள் அரித்துப் போனாலோ மாறிவிட்டாலோ, புதைபடிவங்களும் அழிந்துவிடலாம். பெரும்பாலான உயிரினங்கள் எந்த நிலையான தடமும் விட்டுச் செல்லாமல் மறைந்துவிடுகின்றன.

தப்பிப் பிழைத்த புதைபடிவத்தைக் கண்டுபிடிப்பதும் எளிதல்ல; சரியான இடத்தில் தேடினால்தான் கண்ணில் படும். அதனால்தான் நல்ல புதைபடிவம் ஒவ்வொன்றும் ஒரு புதிய துப்பு.

அறிவியலாளர் இல்லாத நாம் இவற்றை எங்கே பார்க்கலாம்?

புதைபடிவங்கள் பெரும்பாலும் படிவுப் பாறைகளில் கிடைக்கின்றன: மணற்பாறை, சுண்ணாம்புக்கல், ஷேல் எனப்படும் களிமண் பாறை போன்றவற்றில். அருங்காட்சியகங்களில் அவற்றைப் பாதுகாப்பாகப் பார்க்கலாம். வெளியே தேடப் போனால் பெரியவர்களுடன் போ; அந்த இடத்தின் விதிகளைப் பின்பற்று.

மையாசரா, ஆர்க்கியோப்டெரிக்ஸ் அட்டைகளையும் பார். ஒன்றில் கூடுகளும் குஞ்சுகளும், மற்றொன்றில் இறகுகளின் தடங்களும் இருக்கின்றன. புதைபடிவங்கள் எவ்வளவு விதவிதமானவை என்று புரியும்.